5 oktober 2026
Weer een bezoekje aan de huisarts.
Mijn benauwdheid is er nog steeds. De uitslag van de holter was goed, dus inmiddels kan ik mijn longen en hart uitsluiten.
De huisarts denkt misschien toch aan mijn maag. Ook voel ik een rare bult in mijn hals, maar ik zal het me wel indenken. De huisarts voelt een verdikking van mijn strottenhoofd.
Ik moet 2 weken lang extra maagbeschermers slikken en het even 2 weken aankijken. Als het dan niet minder is, dan moet ik opnieuw een afspraak maken.

30 september 2026
In de ochtend een telefoontje van de ergotherapeut. De ontsteking in mijn linker duim blijft pijnlijk. Ik heb al verschillende spalken geprobeerd, maar deze zaten niet lekker. De laatste spalk die ik had zat beter, dit was een proefmodel om te kijken of de volgende stap een silversplint kan zijn. De ergotherapeut gaat via de reumatoloog een verwijsbrief regelen voor permanente ondersteuning voor mijn duim.

In de middag ook een telefoontje van de reumaverpleegkundige. Ik ben al even gestopt met de medicatie, omdat ik benauwd werd en flinke hartkloppingen kreeg. Ik vertel haar dat ik twijfel over hoe het nu verder moet. Dat snapt ze en we spreken af dat we het voor nu even laten. In november zie ik de reumatoloog weer en als er voor die tijd iets is, dan mag ik het laten weten.

29 september 2026
De internist belt.
De bloeduitslagen zijn goed, de witte bloedcellen nog steeds licht verhoogd. De longfoto was ook goed.
Hij wil na mijn verhaal ook geen verdere onderzoeken meer doen.
Omdat er bij het Radboud (5 jaar geleden) ook niet iets heel geks, naast de CVS,  is uitgekomen en hij verder onderzoek alleen maar ziet als belasting voor mij. Hij sluit dus het dossier. Dus hij hoopt dat het snel beter met me gaat. En dat die licht verhoogde bloedcellen waarschijnlijk met de ontstekingen te maken hebben van die reuma.